دل بستن به موجوداتی که از عشق چیزی نمیفهمند
|
من این شب زنده داری را دوست دارم من این پریشانی را دوست دارم بغض آسمان دلتنگی را دوست دارم گذشت و دلم عاشق شد ، بیشتر گذشت و دلم دیوانه ات شد من این دیوانگی را دوست دارم چه بگویم از دلم ؟ چه بگویم از این روزها ؟ هر چه بگویم ، این تکرار لحظه های با تو بودن را دوست دارم بی قرارم ،ساختم با دوری ات ، نشستم به انتظار آمدنت ، من این انتظارها و بی قراریها را دوست دارم چونکه تو را دارم ، چون به عشق تو بی قرارم، به عشق تو اینجا مثل یک پرنده ی گرفتارم به عشق تو نشسته ام در برابر غروب ، این غروب را با تمام تلخی هایش دوست دارم من این نامهربانی هایت را دوست دارم ، هر چه سرد باشی با دلم، من این سرمای وجودت را نیز دوست دارم من این بی محبتی هایت را دوست دارم ، هر چه عذابم دهی ، من آزار و اذیتهایت را دوست دارم هر چه با دلم بازی کنی ، من این بازی را دوست دارم مرا در به در کوچه پس کوچه های دلت کردی ، من این در به دری را دوست دارم مرا نترسان از رفتنت ، مرا نرجان از شکستنت ، بهانه هم بگیری برایم ، بهانه هایت را دوست دارم من این اشکهایی که میریزد از چشمانم را دوست دارم ، آن نگاه های سردت را دوست دارم بی خیالی هایت را دوست دارم ، اینکه نمیایی به دیدارم هم بماند، غرورت را نیز دوست دارم . تو یک سو باشی و تمام غمهای دنیا هم همان سو، من تو را با تمام غمهایت دوست دارم . هر چه بگویی دوست دارم ، هر چه باشی دوست دارم ، مرا دوست نداشته باشی ، من دوستت دارم . من این ابر بی باران را دوست دارم ، من این کویر خشک و بی جان را دوست دارم، این شاخه خشکیده و بی گل را دوست دارم ، من اینجا و آنجا همه جا را با تو دوست دارم . من این شب زنده داری را دوست دارم . اگر با تو بودن خطا است و من گناهکار ، من گناه کردن را با تو دوست دارم . بی مهری هایت به حساب دلم ، اشکهایم را که در می آوری نیز به حساب چشمانم من این حساب اشتباه را دوست دارم .
عشق در حیطه ی فهمیدن ما نیست، بیا برگردیم آسمان پاسخ پرسیدن ما نیست ، بیا برگردیم گریه هامان چقدر تلخ، ببین ! رنگ ترحّم دارد تا زمین دشمن خندیدن ما نیست، بیا برگردیم باغ از فطرت این جاده پر از بوی شکفتنها، حیف شمّه ای مهلتِ بوییدن ما نیست، بیا برگردیم بال سنگین سفر میشکند وای ملال انگیز است هیچ کس منتظر دیدن ما نیست، بیا برگردیم مثل گنجیم گرانسنگ کمی وسوسه آمیز ولی دزد هم مایل دزدیدن ما نیست ، بیا برگردیم خودمانیم ببین! ما دلمان را به دو قسمت کردیم عشق در حیطه ی فهمیدن ما نیست؟! بیا برگردیم. مانده ام در شب این جاده کمک میخواهم کوله از شانه ام افتاده کمک میخواهم روزگاریست که آن سوی دعایم خالیست محض روی گل سجاده کمک میخواهم چشم پروانه قلبم به گل روی شماست آی ای مردم آزاده کمک میخواهم دست کوتاه مرا از دهن موج بگیر هم نفس سینه به دریا ده کمک میخواهم عاشقی معترفم جرم بزرگیست ولی اتفاقیست که افتاده کمک میخواهم
عشق وابستگی میاره یا وابستگی عشق میاره؟ چیزی که این وسط مشخصه وابستگی خودخواهی ماست و حتی دوست داشتن هم در خود ندارد و صرفا برای رفع نیاز هایم کسی رو به سلطه در می اورم و زنجیر در دست و پاهایش می اندازم که از من دور نشود اما بعد رفع نیاز رابطه من چه شکلی خواهد شد؟ مطمئنا جدایی و اینجا عشق را مقصر میدانیم و کمتر به وجود من و امثال من پی میبریم چون فرق بین وابستگی و عشق را نمیدانیم زمانی من وابسته میشوم که از درون خالی هستم شناختی به توانایی ها و ارزش های خودم ندارم و ترس از دست دادن و ندادن ها از تنهایی و بی کسی حاضر به بزرگترین چاپلوسی زمانه میشوم و برای نیاز به دیگری میگویم دوستت دارم و این خیانت به عشق است وابستگی محدودیت دارد آشفتگی به همراه دارد شک و ترید نهفته در خود دارد عشق مقدس ترین واژه بعد از گذشتن از غرور بعد از شناختن خودم پر کردن درون از نیرو های مثبت گامی به سمت عشق برداشتم عشق را میشود با جای خالی نوشت و هر کسی ان را به دلخواه با کلمات معنا بخشد . محدودیت ندارد آزادی به همراه دارد اعتماد و محبت در ان است عشق کمرنگ نمیشود از بین نمی رود و جایگزین ندارد عشق فقط میتوانم بگویم عشق است من و خداوندم من به خدا وابسته هستم و در کاری میخوام خدا بهترین به من دهد و هیچ حرفی را قبول ندارم که در همین لحظه از خداوند بهترین را میخواهم که شاید بدترین برایم باشد خدا رو فقط برای رفع مشکلم میخواهم و خیلی وقت ها به بودنش به مهربانیش شک کردم . حاضر نیستم لحظه ایی به حرف هایش گوش کنم و خودخواهی من کاملا در زندگی من مشخصه خداوند عاشق من در کثیف ترین کار ها هم منو رها نکرد هر چه بد شدم باز تنهایم نگذاشت محدودیت سر راه من نگذاشت اجبار خبری نیست شک و تردید به دلش راه نداد لطفش لحظه ایی دریغ نکرد و تنها جاذبه خداوند مهربانی و عشق اون بود در صورتی که نیازی به من ندارد یه مقایسه خودتون بکنید و ببنید تو زندگی عاشقیم یا وابسته؟ ما ها که خدایی کردن را دوست داریم پس چرا فقط جای خدا قضاوت میکنیم چرا نمیتوانیم مثل اون عاشق باشیم؟
از 3 نفر هرگز متنفر نباش : فروردینی ها، مهریها، اسفندی ها ... چـون بهتـرینن 3
نفر رو هرگز نرنجون: اردیبهشتی ها ، تیری ها ، دی ـی ها ... چـون صادقن 3 نفر رو
هیچوقت نذار از زندگیت برن: شهریوری ها ، آذری ها ،آبانی ها ... چـون به درد دلت
گوش میدن 3 نفر رو هرگز از دست نده: مرداد ـی ها ، خرداد ـی ها ، بهمن ـی ها ...
چـون دوست ِ واقعی ان شما متولد چه ماه ای هستید؟
ما شراب به جگر زدیم تو به سر قرمزی شراب جگر ما را گرفت ترا رنگ موی ما ز سینه برون کردیم مهرو وفا را تو به دل دادی محبت را ما ز لبخند فرار کردیم تو از خشم و نفرت ما کجا تو کجا عشق در سینه تو خیمه کرد جفا در قلب ما با زبانت یاری جستی با پاهایمان فرارکردیم ما مهربانان آموختند ز تو بودن را نامردان خرابی را زما تو کجا ما کجا سال جدید رو بهت تبریک میگم ارزو میکنم بهترین ها خدا بهت بده و بهترین شکل استفاده کنی
گفته بودی دلتنگی هایم را با قاصدک ها قسمت کنم تا به گوش تو برسانند می گفتی قاصدکها گوش شنوا دارند غم هایت را در گوششان زمزمه کن و به باد بسپار من اکنون صاحب دشتی قاصدکم اما مگر نمی دانستی قاصدک های خیس از اشک می میرند....
دفـتــــرمـ را امشبـــــ، پــر نامتـــ کردمـ، دفترمـ خیســـ شد از چشمـ ترمـ، واژهــــ هــا باز برایـــــــــ تو ردیفــــــــــــ...
تنها توی اتاق سرگردونی هایم زانویی را در بغل اغوشی را به انتظار نشستم زانویی از جنس خاکی و آغوشی به رنگ اسمان را طلب میکنم تفاوت ها روح را ازار میدهتد محبت ها رنگشون تیره شده اند به راستی اسمان به کدامین سمت رفته؟ میخواهم با اسمان یکی شوم از خاکی های جدا شوم میروم تا خدا رو ببینم خدایا کجایی؟ هر چی میایم نیستی انگار که حکم استفایت را روی میز گذاشتی و رفتی در گوشه ایی به انتظار که شاید زمین هم آبی شود خدایا گل برایت اوردم اما قرمزیش را به فقر فروخته اگر هنوز دلت به رنگ شقایق های مهربانی ست گلم را بپذیر خدایا گرسنگی عشق
سرزمین خاکی را به سلطه در اورد و هنوز خاکی ها شب را روز میکنند و روز را شب بهر تکه
نانی از جنس اردهایی که به دست سنگ اسیابانان پیر که رنگ زردی گندم را به
یغما بردن اتاق من جهنمی است که سرمای قطب شمال را خریداری کرده اینجا نیا سرما میخوری میخواهم به جهنم تو بیایم چون که میدانم جهنم تو که ترساندن منو گرمایش بارها از محبت خاکی بهتر است و نمیسوزاند تن مرا خدایا دستت رو به من بده میخواهم با تو به گردش بروم من تورا خوشحال میکنم و من به تو هدیه میدهم بر خلاف همه ی خاکی ها نیامدم از تو چیزی بگیرم این بار امدم تورا با خود به سرزمین عشق ببرم به پاس همه ی محبت های تو که من ندیدم خدایا من امدم
چه شبی بود و چه فرخنده شبی |
About
Home
|
